Μόνο όταν κουράζομαι απλώνω τη ζωή μου.
16.6.09
9.12.08
10.10.08
4.10.08
Alone_by_dumbassNUMBER4
ιδρωσε το δωματιο
χωρις επίσκεψη
κρατησε την εικόνα του τελευταίου του επισκέπτη
και μέσα σε αυτή
αφήνει τα πατώματα του
έκθετα στην υγρασία των περαστικών ονείρων
1.1.08
The Doll House
It means that we're just dolls.
We don't have a clue what's really going down,
we just kid ourselves that we're in control of our lives
while a paper's thickness away things that would drive us mad
if we thought about them for too long play with us,
and move us around from room to room,
and put us away at night when they're tired,
or bored.
From Rose Walker's diary, in SANDMAN #16: "Lost Hearts",
by Neil Gaiman
16.11.07
Hear ye the words of the Star Goddess
I who am the beauty of the green earth,
and the white moon among the stars,
and the mystery of the waters, call unto thy soul:
Arise, and come unto me.
For I am the soul of nature,
who gives life to the universe.
From Me all things proceed,
and unto Me all things must return;
and before My face, beloved of gods and of men,
let thine innermost divine self be enfolded in the rapture of the infinite.
Let My worship be within the heart that rejoices;
for behold, all acts of love and pleasure are My rituals.
And therefore let there be beauty and strength,
power and compassion,
honor and humility,
mirth and reverence within you.
And thou who thinkest to seek Me,
know that thy seeking and yearning
shall avail thee not unless thou knowest the Mystery:
that if that which thou seekest thou findest not within thee,
thou wilt never find it without.
For behold,
I have been with thee from the beginning;
and I am that which is attained
at the end of desire.
- from Doreen Valiente's Charge of the Goddess -
Wicca
posted by elafini
21.10.07
Η μπαλάντα του Βασιλιά των Κορακιών
σε λίγο, σε λίγο είπε ο πατέρας μου
σε λίγο δεν θα είσαι πια δική μας
ο βασιλιάς των κορακιών ξέρει πολύ καλά
ποιά είναι τα ωραιότερα άνθη
ο ιερέας γνώριζε καλά τα εγκόσμια
αν και προσευχόταν και χτύπαγε τις καμπάνες του
ο βασιλιάς των κορακιών άναψε τρία κεριά
ο ιερέας είπε πως ήταν καλά
τα χέρια της ήταν χαλαρά
κι ας έλεγε πως με αγαπούσε τόσο
ο βασιλιάς των κορακιών άπλωσε το χέρι του
κι εκείνη με άφησε με έναν αναστεναγμό
τούτη η γη είναι πολύ ρηχή
ζωγραφισμένη στον ουρανό
και τρέμει σαν την ανεμοδαρμένη βροχή
όταν περνάει ο βασιλιάς των κορακιών
για πάντα, για πάντα
σε ικετεύω να με θυμάσαι
μέσα στους βάλτους και κάτω από τ' αστέρια
με την ακόλαστη συντροφιά του βασιλιά...
Ο Βασιλιάς των Κορακιών είχε τη συνήθεια να απαγάγει άντρες και γυναίκες και να τους παίρνει να ζήσουν στο κάστρο του στις Άλλες Χώρες.
Σύμφωνα με την Αγγλική παράδοση, ο Βασιλιάς των Κορακιών κυβερνούσε τρία βασίλεια:
το πρώτο ήταν το Βασίλειο της Βόρειας Αγγλίας και άλλα δύο που ονομάζονταν "Βασίλεια των "Άλλων Τόπων". Το ένα ήταν τμήμα της Χώρας των Ξωτικών και το άλλο πιστεύεται πως ήταν μια χώρα στην άλλη άκρη της Κόλασης, που ονομαζόταν και "Πικρή Χώρα". Οι εχθροί του Βασιλιά έλεγαν πως του την είχε εκμισθώσει ο Λούσιφερ.
από το μυθιστόρημα της Susanna Clarke,
Οι δύο μάγοι και ο Βασιλιάς των Κορακιών
The Crow - Resurrection
σε λίγο δεν θα είσαι πια δική μας
ο βασιλιάς των κορακιών ξέρει πολύ καλά
ποιά είναι τα ωραιότερα άνθη
ο ιερέας γνώριζε καλά τα εγκόσμια
αν και προσευχόταν και χτύπαγε τις καμπάνες του
ο βασιλιάς των κορακιών άναψε τρία κεριά
ο ιερέας είπε πως ήταν καλά
τα χέρια της ήταν χαλαρά
κι ας έλεγε πως με αγαπούσε τόσο
ο βασιλιάς των κορακιών άπλωσε το χέρι του
κι εκείνη με άφησε με έναν αναστεναγμό
τούτη η γη είναι πολύ ρηχή
ζωγραφισμένη στον ουρανό
και τρέμει σαν την ανεμοδαρμένη βροχή
όταν περνάει ο βασιλιάς των κορακιών
για πάντα, για πάντα
σε ικετεύω να με θυμάσαι
μέσα στους βάλτους και κάτω από τ' αστέρια
με την ακόλαστη συντροφιά του βασιλιά...
Ο Βασιλιάς των Κορακιών είχε τη συνήθεια να απαγάγει άντρες και γυναίκες και να τους παίρνει να ζήσουν στο κάστρο του στις Άλλες Χώρες.
Σύμφωνα με την Αγγλική παράδοση, ο Βασιλιάς των Κορακιών κυβερνούσε τρία βασίλεια:
το πρώτο ήταν το Βασίλειο της Βόρειας Αγγλίας και άλλα δύο που ονομάζονταν "Βασίλεια των "Άλλων Τόπων". Το ένα ήταν τμήμα της Χώρας των Ξωτικών και το άλλο πιστεύεται πως ήταν μια χώρα στην άλλη άκρη της Κόλασης, που ονομαζόταν και "Πικρή Χώρα". Οι εχθροί του Βασιλιά έλεγαν πως του την είχε εκμισθώσει ο Λούσιφερ.
από το μυθιστόρημα της Susanna Clarke,
Οι δύο μάγοι και ο Βασιλιάς των Κορακιών
The Crow - Resurrection
16.10.07
Άλιστερ Κρόουλεϊ.
Ο Χειρότερος Άνθρωπος του Κόσμου.
Το μεγάλο Θηρίο.
Αυτοί είναι οι δύο κύριοι χαρακτηρισμοί με τους οποίους στόλισε ο όχλος ένα άνθρωπο εμφανώς μπροστά από την εποχή του.
Αποκρυφιστής, συγγραφέας, φιλόσοφος, μυστικιστής, σκακιστής, αναρριχητής, ποιητής, ζωγράφος, αστρολόγος, κοινωνικός κριτής και - φυσικά - ηδονιστής και ενθουσιώδης δοκιμαστής διάφορων ναρκωτικών.
Και μόνο η θέα του άψυχου σώματος της μόλις 5 ωρών αδελφής στο οποίο τον υπέβαλε ο πατέρας του αρκούσε για να αναστατώσει τον χαρακτήρα του.
Αν σε αυτό προσθέσουμε τον θρησκευτικό φανατισμό της οικογένειας, ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος.
Για να δούμε πότε επιτέλους αυτή η τεράστια μορφή θα λάβει την αναγνώριση που της αξίζει.
Κυρίως όσο αφορά στο έργο του, που εκτείνεται στην ποίηση, το θέατρο και το δοκίμιο.
Εκτός, φυσικά αυτής που του απέδωσε ο Ozzy Osbourne.
Mr. Crowley
Mr. Crowley, what went on in your head
(Oh) Mr. Crowley, did you talk to the dead
Your lifestyle to me seemed so tragic
With the thrill of it all
You fooled all the people with magic
(Yeah)You waited on Satan's call
Mr. Charming, did you think you were pure
Mr. Alarming, in nocturnal rapport
Uncovering things that were sacred, manifest on this earth
(Oh)Conceived in the eye of a secret
Yeah, they scattered the afterbirth
Mr. Crowley, won't you ride my white horse?
Mr. Crowley, it's symbolic of course
Approaching a time that is classic
I hear that maidens call
Approaching a time that is drastic
Standing with their backs to the wall
Was it polemically said
I wanna know what you meant
I wanna know
I wanna know what you meant, yeah!
posted by Pan
Mr. Crowley, what went on in your head
(Oh) Mr. Crowley, did you talk to the dead
Your lifestyle to me seemed so tragic
With the thrill of it all
You fooled all the people with magic
(Yeah)You waited on Satan's call
Mr. Charming, did you think you were pure
Mr. Alarming, in nocturnal rapport
Uncovering things that were sacred, manifest on this earth
(Oh)Conceived in the eye of a secret
Yeah, they scattered the afterbirth
Mr. Crowley, won't you ride my white horse?
Mr. Crowley, it's symbolic of course
Approaching a time that is classic
I hear that maidens call
Approaching a time that is drastic
Standing with their backs to the wall
Was it polemically said
I wanna know what you meant
I wanna know
I wanna know what you meant, yeah!
posted by Pan
12.10.07
Μαγεία ή πραγματικότητα ?
Καμιά μαγεία δεν μπορεί να αλλάξει ένα πράγμα σε κάτι άλλο
που δεν υφίσταται ήδη...
η επινοητικότητα της μεταμόρφωσης
στην καρδιά της μαγείας βασίζεται,
στην αναγνώριση και όχι στη δημιουργία...
"The last unicorn : Magic as metaphor"
που δεν υφίσταται ήδη...
η επινοητικότητα της μεταμόρφωσης
στην καρδιά της μαγείας βασίζεται,
στην αναγνώριση και όχι στη δημιουργία...
"The last unicorn : Magic as metaphor"
24.9.07
ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τρεις νύχτες στη σειρά, τρία όνειρα:
1. Φοβόμουν μη σε χάσω και σ'έχασα...
2. Φοβόμουν μη φύγεις και έφυγες...
3. Σου είπα "Σ'αγαπάω πολύ" και θύμωσες...
Τρεις μέρες στη σειρά, τρεις εφιάλτες:
1. Δεν ήθελες να με αγγίζεις
2. Δεν ήθελες να μου μιλάς
3. Δεν ήθελες να με δεις
Ένα πρωί, ένα ξύπνημα:
1. Δεν το αξίζω.
1. Φοβόμουν μη σε χάσω και σ'έχασα...
2. Φοβόμουν μη φύγεις και έφυγες...
3. Σου είπα "Σ'αγαπάω πολύ" και θύμωσες...
Τρεις μέρες στη σειρά, τρεις εφιάλτες:
1. Δεν ήθελες να με αγγίζεις
2. Δεν ήθελες να μου μιλάς
3. Δεν ήθελες να με δεις
Ένα πρωί, ένα ξύπνημα:
1. Δεν το αξίζω.
15.9.07
Θαλπωρή και δάκρυ
Άκουα το δάκρυ να ψηλαφεί μ’ αγωνία τους τοίχους, το πάτωμα, τη στέγη.
Άνοιξα μια τρύπα στον ουρανό να διαρρήξει χρώματα και ήχους λύπης.
Ήσουν εκεί, έτοιμη ν’ ανασάνεις τον λιγοστό αέρα της κίνησης μου και με κείνον στα στήθη ν’ ανέβεις ψηλά ν’ ακουμπήσεις με τα χέρια τον ουρανό κι απ’ τ’ άνοιγμα του ψηλότερα ακόμα να φθάσεις.
Κ’ ήσουν τάχα δυνατή ή ετοιμόρροπη;
Είχες τάχα το δάκρυ εκείνο φυλαγμένο στην ψυχή να σ’ οδηγεί στις αποδράσεις;
Μόνο που εγώ, σ’ ένιωθα να περνάς λιγοστεμένη απ’ τα ελάχιστα της ζωής κι οργισμένη από τα δύσκολα .
Είχες εκείνο τον ήλιο καρφιτσωμένο στα μαλλιά κι ένα μικρό σα σμαράγδι χαμόγελο να μουσκεύει απ’ τα δάκρυα.
Έκανα να μιλήσω, να ρωτήσω τ’ όνομά σου.
Το κατάλαβες.
«Θαλπωρή», είπες, και «δάκρυ» κι ανέβηκες στο καράβι της νύχτας καθώς εκείνο βυθίζοντας στο σκοτάδι και χάθηκες…
posted by ήχος
9.9.07
μετά το όνειρο..
Κι έτσι σηκώθηκα..
Ζωντάνεψα τις αξίες και τις έκανα πνοή.
Κοίταξα τη μέρα κατάματα
και της φώναξα :
"εγώ είμαι παιδί της νύχτας..¨.
posted by ion
|
31.8.07
Ζείς;
Ξύπνησες τα χαράματα, άνοιξες τα παντζούρια
Ψηλά – ουράνιες φωτιές, κάτω – ποτάμι αίμα
Εξέτασες το σώμα σου, ανέπαφος ακόμα
Ντύθηκες με το θάρρος σου και βγήκες να παλέψεις
ΠΙΣΩ! Ονειρευόσουν
Ξύπνησες τα χαράματα, άνοιξες τα παντζούρια
Μάσκες που περπατούσανε, βέλη καραδοκούσαν
Μπλεγμένος με τα πλήθη που ανίδεα πηγαίναν
Γέμισες τα πνευμόνια σου και κραύγασες “Ξυπνήστε”
ΠΙΣΩ! Ονειρευόσουν
Ξυπνάς απομεσήμερο και μένεις στο σκοτάδι
Λίγος καφές, λίγος καπνός μέσα στην παραζάλη
Έξω τα πάντα ήρεμα, τα ίδια και τα ίδια
Σα να μην έγινε το χθες, το αύριο το ξέρεις
Εμπρός! Είν’ η ζωή σου
Ψηλά – ουράνιες φωτιές, κάτω – ποτάμι αίμα
Εξέτασες το σώμα σου, ανέπαφος ακόμα
Ντύθηκες με το θάρρος σου και βγήκες να παλέψεις
ΠΙΣΩ! Ονειρευόσουν
Ξύπνησες τα χαράματα, άνοιξες τα παντζούρια
Μάσκες που περπατούσανε, βέλη καραδοκούσαν
Μπλεγμένος με τα πλήθη που ανίδεα πηγαίναν
Γέμισες τα πνευμόνια σου και κραύγασες “Ξυπνήστε”
ΠΙΣΩ! Ονειρευόσουν
Ξυπνάς απομεσήμερο και μένεις στο σκοτάδι
Λίγος καφές, λίγος καπνός μέσα στην παραζάλη
Έξω τα πάντα ήρεμα, τα ίδια και τα ίδια
Σα να μην έγινε το χθες, το αύριο το ξέρεις
Εμπρός! Είν’ η ζωή σου
posted by 2Σx2
15.8.07
12.8.07
Πέταγμα της κουκουβάγιας σε δάσος γεμάτο trolls,
νύχτες πλημμυρισμένες από τον ιδρώτα του μυαλού σου
Κραυγή της αγωνίας στην ολοκλήρωση
και αίμα από τη σάρκα της ψυχής μου στα χείλη σου,
έπαθλο του έρωτα μας…
Σελίδες γραμμένες σε ένα απόγευμα, με τον ήλιο να κάνει νάζια
σαν τους χρωματισμούς της κόρης των ματιών σου
όνειρα βγαλμένα από κήπους στρωμένους με χίλιων λογιών λουλούδια και ανθούς του κορμιού σου…
Το όνειρο της ζωής μου μαζί σου και του κόσμου
μέσα από τα μάτια σου…
posted by dimosthenis
6.8.07
όνειρο
έχω ένα όνειρο πάντα μίσο ανάμεσα σε ιδρωμένες σκέψεις ξυπνάει τον ύπνο μου διαλύεται μέσα μου αφήνοντας με παράξενα αποπροσανατολισμένη παράξενα πάντα ποτισμένη με ανάγκη για ξένα από τα ίδια
έχω ένα όνειρο που δεν το αφήνω γιατί ποτέ δεν το άγγιξα
Μόνο αυτό με κουβαλάει. όχι εγώ.
posted by ion
26.7.07
17.7.07
Κοιτάζω το ρολόι κρεμασμένη πάνω στον πάγκο. Σχεδόν πέντε. Τα μάτια μου καίνε λες και έχουν άμμο μέσα τους και κάθε που τα τρίβω καίνε περισσότερο, σχεδόν όπως κι οι πατούσες μου απ' την ορθοστασία. Σχεδόν πέντε.
Κάνω ένα τελευταίο τσεκάρισμα: καπνός, αναπτήρας, κινητό, κλειδιά. Όλα κομπλέ. Ξανακοιτάω. Σχεδόν πέντε. Πάλι. «Χέστο, μην το κοιτάς» σκέφτηκα. Όπου να ναι.
Θα βγω από δω και θα ρουφήξω τη ζωή εκεί έξω, θα βρω τι μου φταίει, θα διασκεδάσω, ίσως και να ερωτευτώ! Θα διεκδικήσω όλα όσα μου ανήκουν. Θα φωνάξω, θα επιτεθώ! Καιρός μου είναι. Όπου να ναι.
Καμπανάκι.
«Πρωινή όπως κάθε μέρα! Η αγαπημένη μου υπάλληλος! Η μόνη μου υπάλληλος.»
«Καλημέρα αφεντικό»
«Μα.πάλι σταμάτησε το ρολόι;»
«Ναι;»
«Μα ναι! Δες και μόνη σου!»
«Πράγματι»
«Για μια στιγμή. τι βαστάς στα χέρια σου;»
«Εγώ; Που αφεντικό;»
«Μα στα χέρια σου αγαπημένη μου υπάλληλε, στα χέρια σου!»
«Α! Οι μπαταρίες.»
«Οι μπαταρίες αγαπημένη μου, οι μπαταρίες!»
«Ορίστε Αφεντικό. συγνώμη»
«Παρακαλώ καλή μου, παρακαλώ.Γύρνα τώρα να στις ξαναβάλω.ορίστε, έτοιμη.Καλημέρα σου πα;»
posted by ion's friend George P.
13.7.07
Subscribe to:
Posts (Atom)
