1η Ιουνίου

Για αύριο...

Σχετικά με την κινητοποίηση της Παρασκευής για την Αμαλία, σας ενημερώνουμε ότι:

α) Την Παρασκευή 1η Ιουνίου, όλοι οι bloggers θα ανεβάσουμε ένα post με τον κοινό τίτλο "Για την Αμαλία".
β) Το τελικό κείμενο που θα αποσταλλεί με e-mail σε υπουργεία, αρμόδιους φορείς, κλπ έχει ήδη αναρτηθεί και όποιος θέλει μπορεί να το αντιγράψει και να το δημοσιεύσει (όχι πρίν την Παρασκευή). Επίσης θα βρείτε λίστες με links, μεταφρασμένα κείμενα και δελτία τύπου.
γ) Έχει ανοίξει ένα προσωρινό blog για την τελική φάση του συντονισμού της όλης προσπάθειας, με τίτλο Για την Αμαλία. Όσοι θέλετε να συνεισφέρετε ώστε να δικαιωθεί κάποτε ο αγώνας της Αμαλίας, μπορείτε να ενημερωθείτε από εκεί για όλες τις λεπτομέρειες της συλλογικής αυτής δράσης. Δηλώστε συμμετοχή για να γίνετε contributors και ενημερώστε όσους μπορείτε.

Σας ευχαριστούμε.

(Πληροφορίες για τη δράση μας εδώ κι εδώ. Η λίστα των λινκς εδώ. )

Η αρχή του τέλους (x-ray)

Στην αρχή νομίζουμε ότι θα ανακαλύψουμε το τέλος,

αλλά στο τέλος υποθέτουμε μόνο μια αρχή.

posted by x-ray

"Λευκό χαρτί: η αρχή" (το παπί)

Περίεργο πράγμα ν' αρχίζεις να γράφεις

χωρίς να 'χεις ιδέα πώς θα τελειώσει

Φυτίλια και φλόγες να ξέρεις ανάβεις

φωτιά που δεν έχεις ποτέ ξανανιώσει

Αλήθειες θα βγούνε που σαν το μελάνι

θα σε σημαδέψουν, θα 'ναι μελανές

Κι ήρεμες νύχτες που θα 'χεις ανάγκη

δε θα 'ναι, να ξέρεις, πια πιθανές

Περίεργο πράγμα να μη το ακούμε

αυτό που η ψυχή μας η ίδια φωνάζει

Κλείσε τα μάτια και θα την ακούσεις

την ώρα που γράφεις να σε προστάζει

Τις λέξεις θα γράψει εκείνη για σένα

να δεις επιτέλους αυτά που ζητά

ν' αρχίσεις να πράττεις εκείνα που θέλει

να στρέψεις το βλέμμα εκεί που κοιτά

Κι αν δεν ακούσεις και πάλι τι λέει

κι αν αγνοήσεις ξανά τι ζητά

θα την ακούσεις τα βράδια να κλαίει

καθώς η γαλήνη θα σ' αποχαιρετά.

posted by papi

Ψάχνοντας την αρχή του μίτου...

Χθες είδα ένα όνειρο...βρέθηκα λέει να περιπλανιέμαι στους δαιδαλώδεις διαδρόμους ενός γιγάντιου λαβύρινθου...όποιο δρόμο κι αν έπαιρνα έπεφτα σε αδιέξοδα..στροφή και τοίχος...και η έξοδος-αρχή πουθενά...για κάποια στιγμή πάγωσα, ανίκανη να κάνω βήμα, ακόμη και να σκεφτώ...ο λαβύρινθος όλων των πραγμάτων μου ήρθε στο μυαλό... ο λαβύρινθος των προσωπικών σχέσεων, ο λαβύρινθος του έρωτα, ο λαβύρινθος των νοημάτων, της ιστορίας, ο λαβύρινθος των πιο απλών, μικρών και καθημερινών πραγμάτων...θυμήθηκα τον Freud που υποστήριζε πως η αυτοανάλυση και η αυτογνωσία μας βοηθούν να ξεφύγουμε από τους λαβύρινθους του υποσυνείδητου...χαμογέλασα, πήρα μια βαθιά αναπνοή και ξεκίνησα πάλι ανυπομονώντας πλέον να ανακαλύψω τι κρύβεται στον επόμενο διάδρομο...οι αλλαγές των λαβυρινθικών διαδρομών φάνταζαν πλέον περιπέτειες που έκρυβαν γοητευτικά μυστικά...η επιθυμία της ολοκλήρωσης μου έδωσαν δύναμη να ξεπεράσω τα όποια εμπόδια...τελικά, σκέφτηκα, μια διαδρομή αυτογνωσίας είναι κάθε λαβύρινθος, με πολλές εισόδους και εξόδους και πολλαπλά σημεία εκκίνησης...

posted by elafini

Δεν υπαρχει τελος, δεν υπαρχει Αρχη (zero)

Εδω μεσα για να Γραψεις ...ξεχνα τα κουμπια. 
Ξεχνα τα copy-paste ...ξεχνα τον νταλκα.
Παρε Μολυβι και Χαρτι ...και γραψε σαν Παιδι.

Γραψε ...γραψε ...γραψε σαν Παιδι. 
Γραψε ...γραψε ...γραψε με Ψυχη.

Μεχρι να Ξημερωσει ...μεχρι να'ρθει η Χαραυγη 
Πρεπει να εχεις μαθει ...οσα ξερει ενα Παιδι.

Πως δεν υπαρχει Τελος ...πως δεν υπαρχει Αρχη. 
Πως δεν υπαρχει Λεξη ...απο μονη της Δυνατη. 
Πως δεν υπαρχει Εικονα ...Φοβερη και Τρομερη.

Γραψε ...γραψε ...γραψε σαν Παιδι. 
Γραψε ...γραψε ...γραψε με Ψυχη.

Πρεπει ...Μαγκα ...να γραψεις με Ψυχη.
Πρεπει να την Βγαλεις ...με Μολυβι ...στο Χαρτι.
Γραψε ...σαν Παιδι! Γραψε ...Με Ψυχη!

Γιο! 

posted by zero

1st of June

Μπορούμε να αρχίσουμε κάτι..




posted by ion

Αρχή..

Κάποιες φορές το τέλος ορίζει την αρχή. Αυτός που όρισε την αρχή αγγίζει το τέλος καθώς δίνει στον επόμενο το εισιτήριο για τη συνέχιση του ταξιδιού. Αυτό δεν κάνει ένας ήρωας; Οριοθετεί μέσα από το τέλος του την αρχή. Δεν σκέφτεται παρά μόνο αυτό. Όπως αυτό το κορίτσι. Που δεν κρύφθηκε, που με τη λίγη της ανάσα φώναξε για μια καινούργια αρχή και όχι για το δικό της τέλος. Αγωνίστηκε με περίσσια δύναμη να μας δείξει έναν καινούργιο δρόμο που χρειάζεται όλοι να βοηθήσουμε για να φτιαχτεί. Η Αμαλία δεν άγγιξε το τέλος. Εθεσε την αρχή. Το άφησε πάνω μας και πήγε να ξεκουραστεί. Η πρώτη κράτηση δίπλα στο αίθριο αυτού του ξενοδοχείου είναι της Αμαλίας. Να αναπνεύσει αλλιώτικο αέρα, κοιτάζοντας μας να συνεχίζουμε τον αγώνα που ξεκίνησε. Γιατί δεν το ξεκίνησε μόνο για την ίδια αλλά για όλους εμάς που βρισκόμαστε στα μέσα της διαδρομής.

posted by ion